سالروز شهادت باب الحوائج امام موسی بن جعفر(ع)؛

از راه دور، به یاد غریب کاظمین…

قرآن کریم، همیشه همدم تنهایی ها و مونس خلوت امام کاظم(ع) بود. قرآن را بهتر و خوش نواتر از هرکس می خواند و وقتی به خواندن قرآن مشغول بود، اندوهگین می شد، آن گونه که هرکس تلاوت او را می شنید، می گریست. حفص می گوید: «امام کاظم(ع) وقت تلاوت قرآن، گویا با مخاطبی گفت گو می کند».

به گزارش پایگاه خبری وردنجان نیوز؛ ۲۵ رجب سالروز شهادت هفتمین ستاره آسمان امامت و ولایت، باب الحوائج امام موسی کاظم (ع) است.
امامی که سال‌ها تحت آزار و اذیت و شکنجه بود و سال‌های زیادی را در زندان به سر برد، اما زندان را به خاطر عبادت خوش می‌دانست و عبادت او اوج بینش و معرفت بود.

هر چند تحملِ زخمِ زنجیرهایِ سنگینِ زندان و استخوان‌های شکسته سخت بود، اما چهار ده سال دوری از مدینه سخت و سنگین تر؛ و بیست و پنجم رجب، یادآور غروب تلخ خورشیدی هارون شکن است که سنگدلانه مسموم خرمایِ هارون الرشید ظالم شد تا چلچراغ ولایت و سرمشق صبر و استقامت، بی فروغ و طاق‏‌های آسمان شکسته و زمین و زمان سیاه پوش شهادت مظلومانه اش شود!

امام موسی کاظم (ع) بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ هجری قمری هفتمین امام شیعیان به دست خلیفه عباسی به شهادت رسید و اکنون در سالروز شهادت باب الحوائج حضرت موسی بن جعفر (ع)، دل بی تاب مان به آسمان حزن انگیز کاظمین پر می‌کشد.

 

انتهای پیام/م