سایه مافیا بر قافیه‌ها/از نگرانی‌های دلسوزانه تا آرزوهای شاعرانه هنرمند وردنجانی

این گفت‌وگو روایتی است از زندگی هنری یک شاعر اهل چهارمحال و بختیاری که با وجود کسب رتبه‌های برتر در رقابت‌های ملی، شعر گفتن برای اهل بیت را بزرگترین افتخار زندگی‌اش می‌داند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری وردنجان نیوز : شعر سخنی است که لطافت روح را می‌رساند و خواننده را به تهییج وامی‌دارد و با خواندن هر مصرع می‌توان در شعر و در آن حال و هوا زندگی کرد و برای ساعتی هم که شده فکر و ذهن خود را از دل‌مشغولی‌ها جدا کرد و غرق در دریای بیکران شعر شد. خواندن شعر برایمان لذت زیادی دارد حال به این فکر کنید که شعر را خود بسرایی و با کلمه به کلمه و حرف به حرف آن زندگی کنی که قطعا کار بسیار سختی است و هنر زیادی می‌طلبد.

چهارمحال و بختیاری استانی است که شاعران زیادی دارد از عمان سامانی گرفته تا شاعران معاصر امروزی که در سطح ملی مطرح هستند و حرفی برای گفتن دارند.

دیدن موفقیت یکی از این شاعران در جشنواره نبی اکرم(ص) و کسب مقام اول کشوری ما را بر آن داشت تا برای دقایقی با ایشان صحبت کنم و بسی مایه فخر است صحبت با هنرمندانی که از دل استانی محروم برآمده‌اند و به رقبای ملی تنه می‌زنند.

ابتدا خودتان را معرفی کنید؛ چه شد که در مسیر شاعری قدم برداشتید؟

احمد رفیعی وردنجانی هستم. از ۱۰ سالگی سراییدن شعر را شروع کردم و تا امروز در زمینه شعر مشغول به فعالیت هستم و چند سالی است که در مسیر شعر آیینی به صورت ویژه قلم می‌زنم.

من موفقیت خود را مدیون معلم ابتدایی‌ام هستم که دست‌نوشته‌های بچگانه مرا بزرگوارانه در تابلو اعلانات مدرسه نصب کرد و این شد آغاز زندگی هنری من.

من موفقیت خود را مدیون یکی از معلمان ابتدایی به نام آقای درعلی هستم. در آن زمان مطالبی دست و پا شکسته در خصوص نماز نوشته بودم و برای ایشان خواندم و این معلم بزرگوار نوشته‌های من را شعر تشخیص داد و آن‌ها را در بورد اعلانات مدرسه چسباند و بسیار مرا تشویق کرد و این تشویق‌ها جرقه‌ای بود برای من تا بیشتر قلم بزنم و به شعر و سراییدن آن علاقه پیدا کنم و در مسابقات شعر شرکت کنم؛ هنوز پس از آن سال‌ها لحظه‌ای نیست که جایی موفقیتی کسب کنم و به یاد ایشان نباشم، بزرگواری ایشان همیشه در قلب من جاویدان است چرا که مطمئن هستم اولین نوشته‌های من هیچ ارزش شعری نداشت و اگر بزرگواری ایشان نبود شاید هیچ‌وقت قدم در این مسیر نمی‌گذاشتم؛ اما از یک زمانی به بعد متوجه شدم اگر بخواهم به صورت حرفه‌ای به شعر بپردازم باید مسیرم را تغییر دهم و مطالعه بیشتری داشته باشم و حرفه‌ای‌تر کار کنم نزدیک به ۶ سال است که به صورت مصمم در این عرصه قلم می‌زنم.

 چرا شعر آیینی؟ فکر نمی‌کنید در زمینه‌های دیگر شعری فضا برای رشد بیشتر مهیاست؟

به نظر من اوج موفقیتی که یک شاعر می‌تواند داشته باشد این است که گوشه نظری از اهل بیت به فرد شود و بتواند در مسیر اهل بیت قلم زند و من این را یک موفقیت بزرگ می‌دانم که چنین سعادتی نصیبم شده است تا بتوانم چند کلمه‌ای در مدح و ثنایشان بنویسم و بسیار خوشحال هستم و امیدوارم مورد رضای خدا و اهل بیت نیز قرار بگیرم.

 

 لطفا مواردی از موفقیت‌هایتان را بگویید.

در جشنواره آیات که با موضوع پیامبر اکرم(ص) و به میزبانی استان سیستان و بلوچستان بود موفق شدم مقام اول شعر فارسی را کسب کنم و در اختتامیه این جشنواره که در تهران با مجموعه‌ای از هنرهای مختلف در رثای پیامبر اکرم(ص) برگزار شد به عنوان نفر اول معرفی شدم.

در سال‌های اخیر نیز رتبه‌های مختلفی در سطح کشور از جمله کسب مقام اول در جشنواره شعر کرونا، معرفی اثر برگزیده و ابتکاری در جشنواره روایت عهد در استان تهران، مقام اول شعر دانشگاه علوم پزشکی زنجان و رتبه اول شعر در دانشگاه‌های فنی و حرفه‌ای بخشی از موفقیت‌های من بوده است.

 نقش آموزش را در شعر گفتن چطور ارزیابی می‌کنید؟

به نظر می‌آید شعر یادگرفتنی نیست و باید فرد استعداد ذاتی نیز داشته باشد کما اینکه افرادی هستند که از نظر تحصیلات در بالاترین سطح هستند اما موفق به گفتن شعر نمی‌شوند و برعکس افرادی هستند که سواد خواندن و نوشتن ابتدایی دارند اما در شعر گفتن بسیار موفق هستند بنابراین تحصیلات نمی‌تواند دلیل موفقیت یا عدم موفقیت در شعر باشد.

 

اشعار کدام شاعر برای شما لذت‌بخش‌تر است؟

من با خواندن شعرهای پروین اعتصامی مسیر شعری خودم را شروع کردم. خیلی به اشعار پروین اعتصامی علاقه داشتم؛ هم به لحاظ سادگی هم زیبایی اشعار ایشان را سهل و ممتنع می‌دانستم و هم به لحاظ اینکه به راحتی می‌شد به مفهوم شعرها پی برد و در مواقعی مضامین بلند را در کلمات ساده و سلیس گنجانده بود که مورد توجه بنده قرار گرفت و هنوز هم با اشعار پروین اعتصامی حس و حال خوبی دارم البته اشعار شاعران زیادی را دوست دارم و همواره آن‌ها را مطالعه می‌کنم اما خط مشی را از پروین اعتصامی گرفتم.

هنوز هم با اشعار پروین اعتصامی حس و حال خوبی دارم البته اشعار شاعران زیادی را دوست دارم و همواره آن‌ها را مطالعه می‌کنم اما خط مشی را از پروین اعتصامی گرفتم

شاعر نمی‌تواند محدود به یک مضمون باشد برای موفقیت لازم است که یک شاعر در موضوع‌های مختلف حرفی برای گفتن داشته باشد برای مثال اگر بخواهم فعالیت خود را صرفا در حوزه شعر آیینی انجام دهم در جذب مخاطب موفق نیستم بنابراین چه در زمینه طنز سیاسی، اجتماعی و عاشقانه در قالب‌های مختلف کار می‌کنم و نیاز است شعرهای متنوعی بگویم تا به موفقیت برسم.

جایگاه شعر آیینی در چهارمحال و بختیاری را چطور ارزیابی می‌کنید؟

در سال‌های اخیر به همت جبهه فرهنگی و شاعران استان از جمله آقای رحیمی، آقای کریمی، آقای الیاسی و دوستان عزیز دیگر حلقه‌ای مختص به شعر آیینی به نام حلقه‌ شعر آیینی و ولایی «زفرات» در استان تشکیل شده است و حضور در این حلقه برای من یکی از نقاط  عطف زندگی‌ام است زیرا در جمع این دوستان و اساتید موفق شدم در این یکی دوسال اخیر بیشتر در عرصه شعر آیینی قلم بزنم و به نکات مهمی از شعر آیینی دست پیدا کنم. این حلقه در سطح استان بسیار تاثیرگذار بود و توانست شاگردان خاص و علاقه‌مندان شعر آیینی را دور هم جمع کند تا در کنار هم مسیر موفقیت را طی کنند.

حلقه شعر آیینی و ولایی زفرات در همین سال‌های اخیر توانسته ارتباط موثری با حلقه شعر ولایی «انگور» و شعرای استان قم برقرار کند که اگر این ارتباط‌ها تقویت شوند می‌تواند به یادگیری اصول و رموز شعر و شناختن استعدادهای شعر استان بیشتر کمک کند.

 فضای شعر استان چگونه است و در مقایسه با استان‌های دیگر آیا پیشرفت داشته است یا خیر؟

به نظر بنده شعر استان چهارمحال و بختیاری در سطح کشور جزو برترین‌هاست اما به دلیل وجود مافیا، برخی استان‌ها توانستند خود را بیشتر مطرح کنند و شعر ما نیز مانند خیلی از مسائل دیگر دچار محرومیت شده و به جایگاه واقعی خود دست پیدا نکرده است. در استان ما استعداد بسیار زیادی در زمینه شعر وجود دارد و در زمینه‌های گوناگون شعری فعالیت می‌شود اما متاسفانه به نظر می‌آید دست‌های پشت پرده‌ای وجود دارد که باعث شده استان ما آنطور که باید مطرح نشود.

به دلیل وجود مافیا، شعر چهارمحال و بختیاری با اینکه جزو برترین‌ها در کشور است، آنطور که باید دیده نمی‌شود

 شعر معاصر در حال حرکت به سمت شعر نو و نیمایی است آیا فکر می‌کنید این راه به شعر اصیل ایران لطمه نمی‌زند؟

شعر نو و نیمایی یکی از سبک‌های شعری است و کاری تخصصی است که من سر رشته‌ای در آن ندارم اما به نظر می‌آید که خیلی ساده‌تر از شعر کلاسیک باشد زمانی خودم سعی کردم در این سبک نیز اشعاری داشته باشم اما پس از شروع متوجه سختی کار شدم؛ اساتید شعر نو خیلی از مواردی که نوشته می‌شود را شعر نمی‌دانند و آن هم برای خودش اصول و قواعد خاص دارد و کار هرکسی نیست هرکس از دور نگاه کند فکر می‌کند نیاز به تخصص ندارد اما این سبک شعری نیز قاعده، وزن و اصول مشخصی دارد و جزو جدایی‌ناپذیر از شعر ماست که باید بیشتر در مواقع مختلف مورد توجه قرار بگیرد.

 شاعری می‌تواند شغل هم باشد؟

قطعا نمی‌توان به شعر به عنوان یک منبع درآمدزا نگاه کرد البته برخی از افراد وقتی اشتیاق شاعر را می‌بینند فکر می‌کنند درآمد آنچنانی دارد ولی متاسفانه اینگونه نیست و هر چه هست از سر علاقه و عشق به سراییدن شعر است.

 ممکن است روزی از شعر آیینی دست بردارید؟

در حال حاضر که می‌خواهم این نکته را بیان کنم بدنم به لرزه افتاده و با تمام وجود می‌گویم من حاضرم تمام عمرم و تمام کارهایی که در زندگی کرده‌ام را در یک طرف قرار دهم و تنها ثواب یک بیت از شعر آیینی نصیبم شود که قطعا این مورد با تمام مادیات و زندگی‌ام برابری می‌کند.

 آیا اعضای خانواده شما نیز به شعر علاقه دارند؟

پدرم با وجود اینکه سواد آنچنانی ندارد اما خیلی از اشعار بزرگان را حفظ است و از قدیم در خانه برایمان شعر می‌خواند و این علاقه‌ پدرم باعث شد من نیز به فکر شعر بیفتم و شاید این یکی از دلایل علاقه من به شعر همین بوده است و در حال حاضر نیز دخترم نگار که ۱۳ سال سن دارد شاعر توانمندی است و امسال توانست در جشنواره شعر بسیج به عنوان یکی از رویش‌های کشوری و استعداد‌های برتر شناخته شود و در مسابقات و جشنواره‌های زیادی حائز مقام برتر شده است.

تماشای این موفقیت‌ها واقعا شیرین و لذت‌بخش است؛ دختر برکت خانه است و محبت دختر به پدر بی‌نظیر و غیرقابل وصف است حال که دخترم با من هم مسیر است این انس و الفت پدر و دختری چندین برابر شده است چه بسا ساعت‌ها با هم در مورد شعر صحبت می‌کنیم و زمان از دستمان می‌رود مواردی را من به او یاد می‌دهم و خیلی وقت‌ها او نکاتی را من متذکر می‌شود و باعث می‌شود لحظات شیرینی را در کنار هم داشته باشیم.

 

تاثیرگذارترین فرد در زندگی خود را چه کسی می‌دانید؟

 یکی از افرادی که من واقعا در ذهن و روح از کلام نافذ ایشان استفاده می‌کنم و همیشه سعی کرده‌ام کلام ایشان را سرلوحه کار خود قرار دهم رهبر معظم انقلاب است؛ زیرا ایشان واقعا بدون هیچ تردیدی در بزرگترین بحران‌هایی که در جامعه ما و حتی در سطح جهانی وجود دارد با بیانی کوتاه و شیوا تمام معادلات دشمنان را برهم می‌زنند.

 برنامه‌ای برای سوق دادن نسل جوان به سمت شعر دارید تا بتوانید نوجوانان استان را در این مسیر هدایت کنید؟

من خودم هنوز در ابتدای این مسیر هستم اما در شهر خودم انجمنی به نام انجمن شعر و ادب توکل داریم که تا قبل از کرونا بسیار فعال بود ولی یک سالی است که فعالیت‌ها کمتر و در بستر فضای مجازی است که در این انجمن با افراد دغدغه‌مند نه به عنوان استاد و شاگردی بلکه به عنوان رفیق و همراه کار می‌کنیم و به هم نکات زیادی یاد می‌دهیم.

مطرح شدن یک شاعر با یک شعر به سرعت اتفاق می‌افتد و این مشوق بزرگی برای نوجوانان است که با نوشتن چند بیت مورد توجه قرار بگیرند و در حال حاضر نیز کم نیستند نوجوانان و جوانانی که وارد این حیطه شده‌اند و در تلاش هستند تا به جایگاه خوبی برسند.

 از آرزوهایتان برایمان بگویید.

من به شعر آیینی علاقه وافری دارم و آرزو دارم در این مسیر به جایی برسم که مورد رضای اهل بیت قرار بگیرم و شعر من بتواند در شناخت اهل بیت و سیره ایشان تاثیرگذار باشد.

مورد دیگر این که سال گذشته پیش از شیوع ویروس کرونا قرار بود نزد رهبر معظم انقلاب برویم و ایشان دیداری با شعرا داشته باشند من همیشه برای آن لحظه، لحظه‌شماری می‌کردم و دوست داشتم یکی از اشعارم را برای ایشان بخوانم که هنوز این توفیق برایم حاصل نشده است و سعادت بزرگی می‌خواهد.

 و کلام پایانی…

زندگی انسان همانند پله‌های یک نردبان است که برای رسیدن به موفقیت باید همه این پله‌ها را طی کرد و همان پله اول نیز بخشی از موفقیت انسان است که نباید منکر آن شد و باید قدر آن مرحله از زندگی را دانست تا به این‌جا به موفقیت‌های زیادی دست پیدا کرده‌ام اما هنوز در دامنه کوه هستم و دوست دارم خیلی سریع به قله برسم.

انتهای پیام/م